Ville di Fano, Montereale (AQ)

Ville di Fano, Montereale (AQ) - Lonaro
Ville di Fano, Montereale (AQ) – Lonaro

Lu ventu ‘e tramontana e lu sòle

Nu jórnu lu ventu ’e tramontana e lu sòle litichéenu. L’unu pretennea d’esse più forte ’e quill’atru. A ‘n certu puntu vìdderu n’òmo che jea nnanti abboticchiatu a nu mantéllu. Li du’ decìseru che lu più forte serìa statu quillu che ffósse reuscitu a ffa’ leà lu mantéllu a qquill’òmo.

Lu ventu ’e tramontana comincé a ssoffià tantu forte, ma più ssoffiea e ppiù qquillu ze strignea lu mantéllu, tantu che lu poru ventu ze ddenétte fermà.

Pocu dopu lu sòle apparì ‘n celu e ll’òmo, che ssentea callu, ze leé lu mantéllu. Cocı’ la tramontana denette ice che lu sòle era più forte de éssa.

T’è piaciuta la storiella? La volemo raccontà n’atra òta?

______

Fonte orale: Settimio di Giacomo

Dialetto di Pietranico (PE)

pietranico
Pietranico (PE) – Immagine tratta dal web

Lıu viénde de travezze e lıu sólıe

Nu jórne lıu viénde de travezze e lıu sólıe stéven’a lletechè lı’une nghe lı’être pe cchi éve chiù fforte tra di lore. A nnu certe punde vedésene n’óme che tterève nnanze tutte mbacucchète nghe nu mandiéglie. A stu punde decedésene ca lıu chiù fforte éve quilıe ch’avésse fatte levà lıu mandiéglie a chelı’ome.

Lıu viénde de travezze ngumengése a zzuffelê a ttutta forze, ma cchiù èsse zuffelève cchiù culı’êutre s’abbutecchiéve a gliu mandiéglie. Accucı’ lıu pòvere viénde s’avése da fermà!

Dope nu mboche de tiémbe lıu sólıe arscése ngièlıe. Allore lı’ome, che ssendéve calle, se luuése lıu mandiéglie. Accucı’ la travezze avése d’ammétte ca liu sólıe éve liu chiù fforte de lı ddu!

T’ha piaciute stta stturièlle? La vulém’arcundà n’atra vóte?

__________

Fonte orale: Alfonso Creato

Dialetto di Grammichele (CT)

421_001
Grammichele (CT) – Monumento ai Caduti

A thramuntana e u suli

Ngnonnu u vient-i thramuntana e u suli parràvunu supra ccu fussi u cchiù ffotti, quannu vìstenu arrivari ’n cristianu ca cci-aveva ncoddhu na mantella.

Allura si mìsenu d’accoddhu ca u primu de’ dui ca ci-aviss’arrinisciutu a ffari tògghjri ’a mantella di ncoddhu ô cristianu assu statu vistu com’u cchiù ffotti de’ dui.

U ventu si misi a ssusciari cu ttutta ’a fozza ca cci-avéva, ma cchiù ssusciava cchiù assai u cristianu si ntucciniava ntâ so mantella, tantu c’â fini u pòviru ventu lassàu pèddiri.

Allura u suli accuminciàu a lluccicari cu ttuttu u so caluri e ssùbbitu sùbbitu u cristianu si luà ’a mantella. Accussì u ventu appi a rricanùsciri ca u suli era cchiù ffotti di iddhu.

Ti piacìa ’a passata? Vuoi ca t’â cuntu n’authra vòta?

___________

Dall’audio dell’archivio sonoro del LFSAG dell’Università di Torino